بسمله. اين نامه که گنج پر دقايق خوانند/ باغي است که پر گل و شقايق خوانند ... بسمله. آفتاب وجود اهل صفا/ آن امام مبين ولي خدا/ آن اماميکه قايمست بحق/ در زمين و زمان و ارض و سما/ ذات او هست واجب العصمة/ او منزه ز کفر و شرک ريا ...
(آغاز)بیشتر
... ز يسقون رحيقا نوش ليکن/ دخل ذالحديث يا کليمي/ کسي که آفتاب آمد غلامش/ هميآيد بمشتاقان سلامش تم القصايد و الترجيعات بحمدالله و حسن توفيقه.
(انجام)
مولوي غزليات خود را بنام مرشد خود شمس الدين تبريزي از خود نشان گذاشته است و گردآورنده در اين کتاب اشعار را به ترتيب حروف تهجي از غزليات قصيده مانند و ترجيعات و غزليات و رباعيات ديوان مولوي انتخاب کرده است.
(يادداشتهاي نسخه)
در ابتداي اثر ديباچه ديوان "شمس الحقايق مولوي" بقلم رضا قلي المتخلص بهدايت آمده است.
(يادداشتهاي نسخه)
در برگ اول يادداشت هايي به صورت دستنويس با مرکب مشکي آمده است.
(يادداشتهاي نسخه)
اثر داراي رکابه در صفحات زوج مي باشد.
(يادداشتهاي نسخه)
لبه هاي اوراق اسيدي شده و تغيير رنگ داده است.
(يادداشتهاي نسخه)
الغزليات مولانا
(شرح ضمایم)
اين کتاب را مرحوم سيد اسدالله نوري اشکوري وقف کتابخانه مدرسه فيضيه قم نموده تا مورد مطالعه قرار گيرد.
۱۳۵۲
(سال تهیه)
تير
(ماه تهیه)
