بسمله. گوئي چو بر بالاي خود چشم افتد آن طناز را/ نرگس تماشا مي کند بالاي سرو ناز را ...
(آغاز)
... گر اعتراض کند بر قصور مدح کسي/ غزل سراي را بدين بنده ني قصيده سراي. [انجامه] بحمدالله تعالي و حسن توفيقه ديوان قصايد جناب غفرانما آقا ميرزا عليخان صفاء السلطنه المتخلص ... چند بيتي هم از عرايض خاطر فاتر و طبع قاصر خود الحاق مينمايد.
(انجام)
شانزده صفحه ابتدايي کتاب به ديباچه اختصاص دارد. کتاب ديوان صفاء السلطنه ميرزا عليخان نائب وزارت خارجه ناصري متخلص به مشتاقي است که توسط فرزند وي ميرزا عباس نائيني منشي وزارت خارجه گردآوري شده است. و در پايان ديوان نيز در متن و حاشيه اشعاري از ميرزا محمد مجتهد نائيني (جد گردآورنده) آورده شده است. و يک قصيده نيز از ميرزا اسدالله خان منشي و نيز قصيده اي از خود گردآورنده در پايان اثر ضميمه شده است.
(يادداشتهاي نسخه)
بیشتر
اثر حاضر در زمان مظفرالدين شاه قاجار به طبع رسيده است.
(يادداشتهاي نسخه)
در صفحه ۱۶ - ۱۲ تقريظي از ميرزا ابوالفضل اديب طالقاني آمده است.
(يادداشتهاي نسخه)
اثر حاضر داراي رکابه در صفحات زوج و فرد مي باشد.
(يادداشتهاي نسخه)
در صفحه ۸۶ فهرست قصايد مندرجه در کتاب آمده است.
(يادداشتهاي نسخه)
نويسندهي اين اثر نايب وزير امور خارجه در طهران، ملقب به "صفاءالسلطنه" و متخلص به "صفا" و "مشتاقي" بوده است، او اين اثر را به نام مظفرالدينشاه و ناصرالدين شاه سروده است. اين اثر مجموعه اشعار مثنوي است در خصوص معجزات اميرالمومنين علي (ع) که در "ارشاد مفيد" و "مدينةالمعاجز" آمده است . در ابتداي کتاب از معراج حضرت رسول (ص) و دو معجزهي ديگر سخن ميگويد که سيد محمد تقي قزويني آنها را حکايت کرده است.
(يادداشتهاي نسخه)
بیشتر
در پايان اثر ذکر حديث کساء و داستان حاجي رضا در بادکوبه آمده است.
(يادداشتهاي نسخه)
اثر حاضر در زمان مظفرالدين شاه قاجار به طبع رسيده است.
(يادداشتهاي نسخه)
در انتهاي اثر حاضر فهرست مطالب و غلطنامه آمده است.
(يادداشتهاي نسخه)
