رساله اي است عرفاني در تبيين قواعد محکم طريقه بيضاوي بين فرقه ذهبيه و در توضيح مباني ادب و روش و سير و سلوک و آداب و اسلوب اين فرقه که پرويز خان سلماسي ملقب بمعبر الفقرا و معين السالکين و صفير العارفين، که خود يکي از صوفيان ذهبي و از مريدان مجد الاشرف است بطور مختصر مرتب نمودند و اصول پنجگانه اين طريقت را که عبارتند از: اصل اول: در جوع، اصل دوم: در صمت، اصل سوم: در تقليل منام، اصل چهارم: در عزلت، اصل پنجم:در ذکر بدوام را بيان مي کند و سپس به شرح آنها مي پردازد و براي تاييد و اثبات آنها از اقوال بزرگان استفاده کرده از جمله براي اثبات مطالب خويش از متن حديث دوم اربعين شيخ بهائي و شرح آن با انگيزه اثبات مطابقت نوشته هاي مشايخ اين سلسله به احاديث و اخبار صحيفه مصدر نموده است و مدعي است که متن و شرح روايت مذکور با مضامين و عبارات اصول پنج گانه در اين کتاب تطبيق دارد.و اشعاري را به فارسي و ترکي مي آورد. سپس مي گويد که در ابتدا اين کتاب را وجيزه نام نهاده و پس از مدتي به سبب اينکه يکي از دوستان وي که صاحب کشف و شهود بوده در خواب به زيارت امام زمان(عج) مشرف شده و همين وجيزه را مي بيند که در يد يداللهي آن حضرت است و ان حضرت بعد از تمجيد فرمودند جواهرالکلام و مفتاح المرام است و وي بعد از سجده شکر نام کتاب را از وجيزه به جواهر الکلام و مفتاح المرام تغيير داده اند. (يادداشتهاي نسخه‏)

اثر حاضر داراي رکابه در صفحات زوج و فرد مي باشد. (يادداشتهاي نسخه‏)

در انتهاي اثر حاضر غلطنامه آمده است. (يادداشتهاي نسخه‏)