سبع المثاني، منظومه‌اي عرفاني به فارسي بر وزن مثنوي مولوي، که آن را در ‎۱۰۹۴ق. سروده و مشتمل بر بيست هزار بيت است. در ‎۱۳۴۲ احمد بن حاجي محمدکريم تبريزي اين منظومه را کتابت کرد و در دارالعلم شيراز چاپ سنگي شده است. (يادداشتهاي نسخه‏)

بیشتر

در آغاز کتاب رساله‌اي بصورت جدول از احمد بن محمدکريم تبريزي در حالات پيامبر و ائمه معصومين آمده است. (يادداشتهاي نسخه‏)

در ابتداي اثر ديباچه اي نسبتا طولاني به نظم و نثر آمده است و مولف در پايان ديباچه فهرستي از مباحث متن کتاب فراهم آورده است. (يادداشتهاي نسخه‏)

برخي از اوراق کتاب چاپ سربي مي باشد. (يادداشتهاي نسخه‏)

نسخه ‎۱: در ابتداي اثر يادداشتي به صورت دستنويس با مرکب مشکي به همراه دو مهر بيضي با سجع "عبدالحسين" آمده است. (يادداشتهاي نسخه‏)

نسخه ‎۲: فاقد جداول در ابتداي اثر مي باشد. (يادداشتهاي نسخه‏)

فهرست مندرجات در مقدمه کتاب ص ‎1 و ص ‎35 ـ ‎47 (يادداشتهاي نسخه‏)

تحفه عباسي (شرح ضمایم)

ديوان شيخ عطار (شرح ضمایم)

رساله نوربخشيه (شرح ضمایم)

رساله معرفت (شرح ضمایم)

رسالة القدس (شرح ضمایم)

المقالات في بيان المقامات شيخ عبدالله الانصاري (شرح ضمایم)

شرح حالات و وصايا لبعض من احفاد السلاطين في عصري (شرح ضمایم)

زبدة الحقايق المعروف بتمهيدات عين القضاة همداني (شرح ضمایم)