اين رساله از مجموعه ي عوارف المعارف مي‌باشد. اميرفخرالسادات سيد رکن‌الدين‌حسين بن عالم بن‌حسن حسيني غوري هروي ، معروف به اميرحسيني ياحسيني سادات از عرفا، شاعران و نويسندگان معروف پارسي در قرن هفتم و هشتم هجري است که در شعر، حسيني تخلص مي کرده است. اين مثنوي ، از نوع عرفاني است و بر وزن مثنوي مولوي، يعني در بحر رمل مسدس مقصور مي‌باشد. در اين منظومه شاعر به دين و فروع آن و بعد به بيان مطالبي در سيروسلوک، علم، زهد و محبت، روح و سماع و ديگر مطالب عرفاني مي‌پردازد. (يادداشتهاي نسخه‏) اثر حاضر داراي رکابه در صفحات فرد مي باشد. (يادداشتهاي نسخه‏) حواشي داراي توضيحات و تصحيحات مختصري با نشان "صح" مي باشد. (يادداشتهاي نسخه‏) اوراق از جلد جدا شده است. (يادداشتهاي نسخه‏) شماره گذاري اثر حاضر به دو صورت مجزا و متوالي با اثر قبلي مي باشد که در فهرست نويسي حاضر شماره گذاري به صورت مجزا مدنظر مي باشد. (يادداشتهاي نسخه‏) رساله نور وحدت (شرح ضمایم) اصول دين و فروع دين ظاهري و باطني (شرح ضمایم) جامع الاسرار در سير و سلوک (شرح ضمایم) کنز الاسرار نوريه (شرح ضمایم) ترجيع بند ناصر خسرو (شرح ضمایم)