نويسنده از ادبا و رجال دوره مشروطيت و از مريدان شيخ هادي نجم آبادي است. وي در ابتداي کتاب خويش شرح حالي از شيخ هادي نجم آبادي به عربي و فارسي و سوگنامه تيمسار آقا (شيخ هادي نجم آبادي) از ميرزا نصرالله خان صبوري آورده است. (ص۲- ۳۱) سپس ديوان موبد مشتمل بر سوگنامه در مرگ شيخ نجم آبادي، در توحيد و ستايش حضرت اميرالمومنين، در ستايش امام هشتم عليه السلام خصوصا و ساير ائمه عليهم السلام عموما، تضمين غزل خواجه در عرفان و پند و پيچه، چند بندي در اثبات اصول دين، .... ( ص ۳۲ - ۱۴۴ ) . در پايان اشعاري از ميرزا عليخان نقاش آمده است ( ص ۱۴۵ - ۱۴۸ )
(يادداشتهاي نسخه)
وقف شد از طرف اميرزا باقر طليعه به کتابخانه فيضيه قم
۱۳۹۲
(سال تهیه)